Lees hier mijn blogs en verhalen.

“Stories are powerful because they transport us into other people’s worlds. But, in doing that, they change the way our brains work and potentially change our brain chemistry – and that’s what it means to be a sociale creature.”  - Paul J. Zak


Over Leven

Het is nu bijna 5 jaar geleden dat Pepa niet meer hoeft te overleven.Straat in en uit hoeft te scharrelen naar voedsel, dat op straat is gevallen. Of bij cafés en restaurants hoeft te bedelen. Ze weet nu dat ze iedere dag te eten krijgt en snoepjes toe als ze daar vastberaden op staat.

Pepa hoeft niet meer te overleven en toch doet ze dat af en toe nog steeds.

Pepa hoeft ook niet meer continu op haar hoede te zijn voor auto’s die haar overrijden als ze aan de rand van de stoep slaapt. Ze hoeft ook niet meer bang te zijn voor een schop van mensen als ze per ongeluk en wanhopig van honger te dichtbij staat. Pepa hoeft niet meer ’s-avonds op zoek te gaan naar een plekje onder een bankje op straat, om te schuilen voor dauw, koude of regen. Ze moet nu wel beslissen in welke van haar 5 mandjes ze de nacht doorbrengt ;-)

Dat ze niet meer hoeft te overleven, weet ze nu al bijna 5 jaar! De mensen die ze nu op straat ontmoet, willen haar aaien en vinden haar lief. Ze is ook een lief hondje en niet alleen om te zien.

Toen Pepa net in Nederland was schrok ze nog van alles wat bewoog in huis en over straat. Thuis is ze inmiddels wel gewend, zeg maar gerust de baas. Ze bepaalt wanneer het tijd is om naar buiten te gaan door een acrobatisch springdansje op te voeren. Ze mag ook graag aangeven dat ze liever nog iets langer buiten blijft na het wandelen, al is dat maar even zitten op het bankje voor de deur samen met mijn en haar pa.

Buiten zijn er nog van die momenten waaraan je goed kunt zien waar ze vandaan komt. Zo kan ze af en toe nog schrikken van een brommer die hard voorbijrijdt, onverwachte harde geluiden of een onbekende die op haar komt afrennen. Het verdriet en de angst van vroeger zijn er wel uit, toch zijn er van die onverwachte momenten die haar triggeren en dan springt ze in haar oude patroon en plotseling opzij. Het trauma is eraf, ze is haar zelfverzekerde zelf, maar de herinnering blijft.

Maar hoe gek dat ook mag klinken, hebben moeten overleven heeft ook een lichtere kant.

Van de week was ik weer met haar aan de wandel. Het was aanzienlijk warmer dan de dagen ervoor. Zij liep van schaduw naar schaduw, haar tempo aan te passen aan de schaduw- of zonkant. Ze hield ook afgemeten pauze’s in de schaduw om zo fris en fruitig haar weg te kunnen gaan. Het verbaasde mij zo om te zien hoe goed zij haar energie managed als het iets te warm voor haar wordt. Mijn verbazing, verbaasde haar ook want ja, dat is zij gewend.

En hoe ze je dan ook kan aankijken: “Wat dan? Dit is beter zo, echt waar!”

Weet hebben van overleven gaat over – leven!

Heeft jouw hond of kat ook een trauma beleefd en wil je hem of haar daarin ondersteunen? Je kunt naast je liefde met ze delen ze ook ondersteunen in hun proces door je in hun te verplaatsen. Vraag jezelf dan af:

 Hoe zou ik me voelen onder deze omstandigheden met dit verleden?

 Wat zou ik doen als ik nu mijn hond of kat of ander dier zou zijn?

 Wat kan mij helpen als ik jou was? 

Daarin vindt je een aanwijzing van hoe jij met dit ‘oude’ gedrag kunt omgaan om ze verder te helpen.

Lieve groet, Maria


PS. Wil je hierbij mijn ondersteuning, vraag dan een reading aan. Ik mag graag met je dier contact maken.