Lees hier mijn blogs en verhalen.

“Stories are powerful because they transport us into other people’s worlds. But, in doing that, they change the way our brains work and potentially change our brain chemistry – and that’s what it means to be a sociale creature.”  - Paul J. Zak


De katten van Fina (vervolg op Helpers in vermomming)

Als je het eerste deel van dit blog hebt gelezen, heb je misschien het vermoeden dat ik met mijn idee over een hele organisatie achter de zorg voor al deze katten een klein beetje ernaast zat. Nou, niets is minder waar.

Op de laatste dag van mijn vakantie ben ik vroeg in de ochtend het strand opgegaan met een laatste ronde voedsel en snoepjes voor de katten. Met dat ik de katten naderde zag ik in mijn ooghoek dat er een dame op mij afkwam. Ik keek haar aan en liep als automatisch ook op haar af.

Nog voor zij mij iets kon vragen, vroeg ik haar of zij degene was die voor de katten zorgde. Dat was ze. Ze zei dat ze in de auto zat met haar telefoon in de weer toen ze mij zag lopen. Ze was uitgestapt zonder echt te weten waarom ze me wilde ontmoeten, ze vermoedde dat ik een engel was. Het was een gek moment waarop we elkaar over en weer liepen te beschuldigen van engel zijn en de tranen onophoudelijk stroomden. Het blijft raar dat je iemand die je helemaal niet kent zo goed vanbinnen herkent. Want zeg nou zelf: “Wie is er bij tijd en wijle nou niet een (b)engel?

Na het horen van haar verhaal wilde ik haar gegevens, want zo kon ik haar vanuit Nederland helpen al wist ik op dat moment nog niet precies hoe en wat. Ik greep naar mijn tas voor een stuk papier en een pen en dat kon ik niet vinden. Fina deed hetzelfde met hetzelfde resultaat. Mijn partner die erbij stond kwam ons redden door ons eraan te herinneren dat we allebei een telefoon bij hadden waar je dat soort dingen ook in kunt noteren. Hij is gewoon naast technisch ook ontzettend praktisch. Maar ja, hoe je zoiets simpels op zo’n moment helemaal kunt vergeten. Dat zijn vreemde zaken..

Enfin, haar naam is Fina en ze is energetisch therapeute. Van haar inkomen geeft ze niet alleen de katten te eten, maar geeft zij ze ook natuurlijke geneesmiddelen om ze parasiet vrij te houden. Daarnaast brengt ze iedere maand een groep katten naar de dierenarts voor sterilisatie. De ene keer is dat een groepje van vijf en de andere keer acht katten. Alles betaalt ze zelf. Van de gemeente hoeft ze geen steun te verwachten. Als de gemeente al iets doet is dat de katten vangen om ze te euthanaseren.

Fina neemt ook katten in huis als ze ziek zijn. Toen ik haar sprak had ze er tien thuis rondlopen. Sommige waren aan het herstellen van de sterilisatie en anderen hadden iets onder de leden waarvoor ze verzorgd moesten worden. Haar wens is dat alle katten die een thuis zoeken er ook eentje vinden, dus voor de katten die daarvoor in aanmerking komen zoekt ze ook een warme mand. Ze heeft er zelfs al een paar naar het buitenland gestuurd.

Grappig is dat zij vanuit haar ervaring ook heeft meegekregen dat niet alle katten in de kolonie naar een eigen huis willen. Zij noemt het dat ze te verwilderd zijn om in een huis in gevangenschap te leven. Ik vertelde haar mijn ervaring met de katten, van een paar dagen ervoor. ‘Dat de katten me hadden laten weten dat zij met hun leven als zwerver een kans voor mensen zijn om het hart te openen en compassie te voelen. Dat ze als het ware een afspiegeling zijn van alles wat wij mensen van onszelf laten liggen en ons laten zien hoe we onszelf verwaarlozen door voorbij te lopen aan wat ons gegeven is. Hoeveel meer we van ons zelf mogen houden en juist zo de wereld mooier maken. Zo lang de mens het leven niet helemaal aanneemt, vlucht in pijnbestrijding of ontkenning ervan zullen er dieren zijn die ons laten zien dat we ons hart gesloten hebben.’ Ook Fina stond te kijken van deze boodschap, maar kon het ook zo goed plaatsen. Dus ja, wie helpt nou wie?

Nee, niet iedere kat wil mee naar een eigen mand in een huis, sommige willen het leven als zwerver leven. Anderen wachten tot de persoon langskomt waarvoor ze zijn gekomen. En als die kans niet wordt gepakt, zien ze dan wel weer verder. Want ook zij hebben niet alles in het leven in de poot.

Wie redt nu wie en hoe doen we dat dan? Het antwoord is dus niet in het algemeen te geven. Het antwoord is steeds anders, kat voor kat, dier voor dier en mens voor mens.

In dit rare moment waarop zoveel samenkwam en de tijd even stil stond, ging de tijd echter wel gewoon door en moesten we allebei ook weer gewoon door met wat ons die dag te doen stond.

Het contact met Fina en over haar katten heb ik in de tussentijd wel onderhouden. Ze zorgt nog steeds iedere dag voor de kattenkolonies en kan alle hulp gebruiken. Mocht je overwegen om een kat bij jou thuis welkom te heten? Je kunt me een e-mail sturen voor informatie over de katten die bij Fina op dat moment voor adoptie in aanmerking komen. Zo help je en een kat (of meer) en Fina en jezelf aan een nieuwe vriend(in). Win, win en win of wie helpt nu wie? ;-)

Heb jij een leuk idee om Fina en haar katten te helpen? Laat het me weten, dan kunnen we kijken hoe daar vorm aan te geven.

PS. Doneren mag ook, stuur me een e-mail dan geef ik je de gegevens.